X
تبلیغات
رایتل

دنیای علم و تکنولوژی

اخبار و مقالات مربوط به دنیای علم و تکنولوژی ترجمه شده از منابع معتبر

خبر علمی: ۵۰ سال از تولد منحنی کیلینگ گذشت.

منحنی کیلینگ اکنون در کنار فرمول E=mc2 اینشتین به یکی از نمادهای علمی تبدیل شده است. این منحنی دندانه‌دار صعودی، صعود سطح دی اکسید کربن جو زمین را بر حسب زمان نشان می‌دهد. حدود ٥٠ سال پیش یک دانشمند جوان آمریکایی به نام چارلز دیوید کیلینگ شروع به ردیابی دی اکسید کربن در جو زمین در دو نقطه از وحشی ترین نقاط این کره خاکی گرفت: قطب جنوب و آتشفشان مائونا لائو در هاوایی.

اندازه گیری های بسیار دقیق او دو مجموعه داده با دقت قابل ملاحظه تولید کرد که زنگ خطر را برای افزایش گازهای گلخانه ای در جو زمین بصدا درآوردند.

تاریخ ارسال: شنبه 10 آذر‌ماه سال 1386 ساعت 05:38 ب.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 0 نظر

تصویر علمی: روبات انسان نمای جدید ژاپنی

روبات انسان نمای جدید ژاپنی با نام Twendy-one صبحانه سرو می‌کند. این روبات برای کارهای پرستاری و کمک در منزل طراحی شده است.

 

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 6 آذر‌ماه سال 1386 ساعت 06:00 ب.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 1 نظر

تصویر روز: قرص کامل ماه در کنار معبد پارتنون

این تصویر در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۷ از معبد پارتنون در مرکز آتن امروزی گرفته شده است. این یک موقعیت نادر است که قرص کامل ماه را در کنار این معبد نشان می‌دهد. معبد پارتنون در فاصله سال‌های ۴۴۷ تا ۴۳۸ قبل از میلاد در یونان قدیم ساخته شد.

تاریخ ارسال: یکشنبه 4 آذر‌ماه سال 1386 ساعت 11:49 ق.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 3 نظر

مقاله علمی: آزمایش رابرت میلیکان

در انتهای قرن نوزدهم میلادی، مدلی از اتم که مورد قبول همه باشد در دسترس نبود. بیشتر فیزیکدانان بر این باور بودند که اتم غیرقابل مشاهده است، گرچه کشف فعالیت رادیواکتیو شک‌هایی را در ذهن برخی فیزیکدانان برانگیخته بود.

 

در همین زمان، عموم بر این باور بودند که بار الکتریکی مانند جرم، بطور نامحدود قابل تقسیم است.

 

برای توضیح رابطه بین الکتریسیته و ماده، برخی دانشمندان در اواخر قرن نوزدهم هجری این ایده را مطرح کردند که باید یک واحد بنیادین الکتریسیته وجود داشته باشد. در ١٨٩١ فیزیکدان ایرلندی، جورج استونی واژه الکترون را برای توصیف کوچکترین واحد بار منفی ابداع کرد.

 

در سال ١٨٩٧ فیزیکدان انگلیسی جورج تامسون، آزمایشاتی را بر روی اشعه کاتودی انجام داد. او مشاهده کرد که اشعه کاتدی بسوی بار مثبت جذب و از بار منفی دور می‌شود. او نتیجه گرفت که اشعه کاتودی از جریانی از ذرات کوچک با بار منفی تشکیل شده که جرمی هزاران بار کمتر از یک اتم هیدروژن دارند. بدین ترتیب تامسون موفق به کشف الکترون شده بود. از این زمان به بعد این حقیقت پذیرفته شد که اتمها ذرات بنیادی نیستند، بلکه خود از ذرات کوچکتری تشکیل شده‌اند.

 

تامسون به واسطه آزمایشات خود توانست نسبت بار الکترون به جرم آنرا اندازه‌گیری کند. لیکن نتوانست بار یا جرم این ذره را بطور مجزا اندازه‌گیری نماید. این مهم توسط رابرت میلیکان و آزمایش معروف او به انجام رسید.

 

رابرت میلیکان در سال ١٩٠٩ آزمایش معروف خود را برای اندازه‌گیری بار الکتریکی الکترون، با همکاری هاروی فلچر به انجام رسانید. آنها این عمل را با موازنه دقیق نیروهای گرانشی و الکتریکی وارده بر ذرات ریز روغن که در بین الکترودهای فلزی شناور بودند، به انجام رساندند. با تکرار این آزمایش بر روی تعداد زیادی از قطرات روغن، آنها به این نتیجه رسیدند که مقدار بدست آمده برای بار الکتریکی روی ذرات روغن، مضربی از یک عدد ثابت است. آنها این مقدار ثابت را برابر بار یک الکترون در نظر گرفتند که معادل 1.602 × 10−19 کولن می‌باشد.

 

Millikan Experiment

 

این مقدار که بار پایه خوانده می‌شود، اکنون یکی از ثابت‌های مهم فیزیکی است و دانستن دقیق آن از اهمیت زیادی برای علوم برخوردار است.

 

میلیکان کار خود را بر روی فیزیک ذره‌ای هنگامی آغاز کرد که به استادی در دانشگاه شیکاگوی امریکا اشتغال داشت. او همکاری موثری با فلچر داشت و آن دو در سال ١٩٠٩ آزمایش معروف خود را به انجام رساندند. از آن زمان تاکنون این آزمایش توسط چندین نسل از دانشجویان فیزیک با درجات متفاوتی از دقت انجام شده است. تا سال ١٩١٣ که میلیکان نتایج اولیه آزمایش را منتشر ساخت، بطور پیوسته به تصحیح روش آزمایش مشغول بود.

 

میلیکان در آزمایش خود، نیروی وارد بر قطرات ریز باردار روغن را که بین دو الکترود فلزی معلق بودند، اندازه گرفت. با دانستن شدت میدان الکتریکی، بار هر قطره قابل اندازه‌گیری بود. با تکرار آزمایش بر روی تعداد زیادی قطرات روغن، میلیکان نشان داد که اعداد بدست آمده مضارب صحیحی از یک مقدار مشترک هستند که می‌تواند بار یک الکترون در نظر گرفته شود. مقدار اولیه‌ای که او بدست آورد، معادل 1.592 × 10−19  کولن بود.

 

در عصر میلیکان این موضوع ثابت شده بود که چیزهایی به نام ذرات زیراتمی وجود دارند، لیکن تصوری از این ذرات وجود نداشت. تامسون با آزمایش‌هایی که بر روی اشعه کاتودی در ١٨٩٧ انجام داده بود، نشان داد که ذراتی با بار منفی وجود دارند که بیش از ١٠٠٠ برابر سبک تر از اتم هیدروژن می‌باشند. جورج فیتزجرالد و والتر کافمن نیز به نتایج مشابهی رسیده بودند. لیکن بیشتر دانشی که در مورد الکتریسیته و مغناطیس موجود بود، برپایه این موضوع توضیح داده می‌شد که بار الکتریکی یک متغیر پیوسته است که می‌توان مانند نور، آنرا به شکل یک موج پیوسته (بجای رشته‌ای از فوتون‌ها) در نظر گرفت.

زیبایی آزمایش قطره روغن در این بود که امکان تعیین دقیق بار الکتریکی بنیادی را می‌داد. همچنین معلوم می‌کرد که بار الکتریکی ماهیت ذره‌ای و غیرپیوسته دارد. آزمایش او باعث شد مخترع مشهوری چون توماس ادیسون تصور خود در مورد ماهیت الکتریسیته را اصلاح کند.

یکی از انتقاداتی که به آزمایش میلیکان می‌شود، این است که میلیکان تعمدا بسیاری از داده‌ها را حذف کرده است تا فقط آنهایی که مضرب صحیح بار مبنا هستند را برگزیند. لیکن بیشتر دانشمندان ایرادی در این مطلب نمی‌بینند و آنرا به بروز خطاهای آماری در آزمایشات منتسب می‌کنند. میلیکان برای آزمایشات خود خطای ٢ درصد را گزارش کرده است. اگر مقدار خطا بیشتر از این بود، نتایج او مورد قبول جامعه علمی قرار نمی‌گرفت.

در سال ١٩٢٣ میلیکان جایزه نوبل در فیزیک را بواسطه این آزمایش و تحقیقات دیگری که انجام داده بود، از آن خود کرد. گرچه از آن پس این آزمایش بارها تکرار شده است، لیکن انجام دقیق آن نیاز به تجهیزات گرانقیمت داشته و به دشواری نیز صورت می‌گیرد.

تاریخ ارسال: شنبه 3 آذر‌ماه سال 1386 ساعت 10:42 ق.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 26 نظر

خطرناکترین جاده های دنیا

١. جاده یونگاس شمالی (North Yungas Road) که از لاپاز به کورویکو می رود و در ناحیه یونگاس بولیوی در شمال شرقی لاپاز واقع شده است، به خطرناکترین جاده دنیا معروف است. مطابق تخمین‌ها سالانه بین ٢٠٠ تا ٣٠٠ نفر در این جاده جان خود را از دست می‌دهند. این جاده از میان دامنه های پرشیب کوه پیچ و تاب می‌خورد و به جنگل بارانی شمال رشته کوه آلتیپلانو می‌رسد.

این جاده از محدود راه هایی است که جنگل‌های بارانی آمازون رابه پایتخت بولیوی وصل می‌کند. جاده مزبور که به جاده مرگ نیز معروف است،‌در خلال جنگ‌های چاکو در دهه ۱۹۳۰ توسط زندانیان پاراگوئه‌ای ساخته شد. جاده فاقد نرده‌های محافظ است و سقوط وسایل نقلیه به داخل دره عمیق و مرگبار پای کوه بسیار رخ می‌دهد. در زیر تصاویری از این جاده دیده می‌شود.

Yungas Road

۲. تونل گولیانگ در کوه‌های تای هنگ چین دومین جاده خطرناک دنیا شناخته شده است.

Gouliang

 

تاریخ ارسال: پنج‌شنبه 1 آذر‌ماه سال 1386 ساعت 09:51 ب.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 0 نظر
<<   1      ...      126     127      128      129     130   >> صفحات وبلاگ