مصاحبه رادیوی ملی آمریکا با دکتر جیمز تاون درباره بیماری کووید 19

مصاحبه زیر توسط لولا گارسیا ناوارو مجری رادیوی ملی آمریکا با دکتر جیمز تاون مدیر مرکز پزشکی هاربورویو در سیاتل ایالات متحده انجام شده است. برای رعایت اختصار پرسش ها حذف شده و تنها مطالب مهم درباره بیماری ناشی از ویروس کرونای جدید ذکر شده است.

مبتلایان به بیماری کووید 19 هر رده سنی را در بر می گیرند. بنابراین اکنون یک بیماری دربرگیرنده تمام طیف سنی است.

بیشتر افراد بستری شده چیزی دارند که ما به آن یک سندرم ویروسی می گوییم، به عبارتی درد بدن، تب و سرفه دارند. سپس درجات مختلفی از مشکلات تنفسی مانند کمی تنگی نفس یا ناتوانی کلی دستگاه تنفسی روی می دهد که در این حالت نیاز به وصل لوله های تنفسی و متصل شدن به یک دستگاه تنفس مکانیکی دارند. تعداد کمی از بیماران نیز شوک کاردیو ژنتیک (حمله قلبی شدید) تجربه کرده و درگذشته اند.

تعدادی از بیماران که داروی remdesivir ساخت کمپانی Gilead روی آنها آزمایش شده عملکرد کلیوی چنان بدی داشته اند که ما استفاده دارو در ورد این افراد را قطع کرده ایم.

منبع:

https://www.npr.org/2020/03/15/816042230/what-is-the-treatment-for-covid-19-patients-a-doctor-explains

انواع تست کرونا

در ایالات متحده تست کرونا توسط نمونه برداری با یک سواب (ابزار ویژه استخراج خلط) از ته گلو و سپس ارسال نمونه برای آزمون انجام می شود. در کشور چین معمولا یک آزمون آنتی بادی با گرفتن نمونه خون صورت می پذیرد.

آنچه بعدا اتفاق می افتد بسیار متفاوت است. سواب گلو برای آزمون واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) مناسب است در حالی که نمونه خون برای شناسایی آنتی بادی های مخصوص این بیماری که به کووید 19 موسوم است مورد استفاده قرار می گیرد.

انجام هر دو تست ساعتها زمان می برد لیکن دانشمندان در جستجوی ابداع کیت های آزمون سریعتر هستند.

در تستهای PCR مواد وراثتی خاصی که درون ویروس هستند شناسایی می شوند. بسته به نوع PCR در دسترس، کارکنان مراقبتهای بهداشتی ممکن است از ته گلو نمونه برداری کرده یا نمونه مایع از ریه برداشته یا حتی نمونه مدفوع بیمار را بردارند.

به محض رسیدن نمونه به آزمایشگاه، متخصصین اسید نوکلئیک آن را برداشت می کنند. این اسید نوکلئیک حاوی ژنوم ویروس است. سپس با استفاده از فنی به نام واکنش زنجیره ای پلیمراز برای نسخه برداری معکوس، مناطق خاصی از ژنوم را تکثیر می کنند. این عمل نمونه بزرگی در اختیار محققین قرار می دهد که می توانند ان را با ژنوم SARS-CoV-2 که ویروس کرونای جدید است مقایسه کنند.

ویروس SARS-CoV-2 دارای 30 هزار نوکلئوتید است، یعنی واحدهای سازنده DNA و RNA که ماده وراثتی سلولها و ویروسها را تشکیل می دهند. تست PCR ابداع شده توسط دانشگاه واشنگتن 100 نوکلئوتید خاص ویروس SARS-CoV-2 را نشانه می گیرد. این 100 نوکلئوتید حاوی دو ژن ویروس هستند. اگر تست وجود هر دو ژن را مشخص کند مثبت تلقی می شود. اگر فقط یکی از ژنها شناسایی شود ناسازگار و در صورت فقدان هر دو ژن منفی اعلام می شود.

در طرف مقابل تست های سرم شناسی (serological tests) به دنبال آنتی بادی هایی می گردند که بدن برای مبارزه با ویروس تولید می کند. اگر این آنتی بادی ها مشاهده شوند تست مثبت اعلام می شود. مزیت این نوع آزمون این است که حتی در صورت بهبود بیمار می تواند این آنتی بادی ها را شناسایی کند لیکن تست PCR تنها زمانی ویروس را شناسایی می کند که فرد بیمار شده باشد. لیکن اگر در هر دوع آزمون نمونه ها بسیار زود گرفته شوند ممکن است خطا رخ دهد. یعنی زمانی که حجم ویروس تولید شده در بدن خیلی کم بوده یا بدن فرد هنوز در برابر بیماری آنتی بادی تولید نکرده است.

منبع:

Live Science

https://www.livescience.com/how-coronavirus-tests-work.html

آخرین یافته ها درباره شیوع ویروس کرونا

آخرین یافته ها درباره شیوع ویروس کرونا

سایت Worldometers.info

همه گیری ویروس کرونا تا صبحگاه روز 23 اسفند 1389 خورشیدی موجب ابتلای 134787 نفر و مرگ 4984 نفر در سراسر دنیا شده است. بنابراین نرخ مرگ و میر این بیماری حدود 3.7 درصد است. این نسبت در کشورهای مختلف متفاوت است. جدول زیر نرخ مرگ و میر در چند کشور اصلی محل شیوع بیماری را مطابق آمار رسمی دولتهای این کشورها نشان می دهد.

نام کشور	نرخ مرگ و میر (درصد)
ایتالیا	6.7
ایران	4.3
چین	3.9
اسپانیا	2.7
ژاپن	2.7
ایالات متحده	2.3
فرانسه	2.1
بریتانیا	1.7
کره جنوبی	0.8

این ویروس در تمامی قاره های دنیا بجز قاره قطب جنوب پراکنده شده و تا این تاریخ 127 کشور دنیا را آلوده ساخته است. از نظر دامنه شیوع یکی از بدترین همه گیریهای جهانی تاریخ بشریت بشمار می رود.

منبع:

https://www.worldometers.info/coronavirus/

بلومبرگ – 12 مارس 2020

بیماران آلوده شده به ویروس کرونای جدید می توانند این عامل بیماری زا را به مدت 37 روز در دستگاه تنفسی خود داشته باشند. بنابراین برای چندین هفته امکان سرایت ویروس از آنان وجود دارد. هم اکنون دوره ایزوله سازی 14 روزه برای ممانعت از گسترش ویروس پیشنهاد می شود. لیکن اگر افراد مدتها پس از ناپدید شدن علایم بیماری و رها شدن از حالت قرنطینه، ناقل ویروس باشند این امر مانعت از گسترش ویروس را با دشواری مهمی روبرو می سازد.

منبع:

https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-03-12/coronavirus-can-live-in-patients-for-five-weeks-after-contagion

شبکه خبری وکس – 12 مارس 2020

نشانه های بیماری کویید 19 می تواند از موردی به مورد دیگر تغییر کند لیکن متداول ترین نشانه های دیده شده در میان 55924 مورد تایید شده تا 22 فوریه 2020 در چین همراه با درصد موارد ابتلا در نمودار شکل زیر دیده می شوند.

منبع:

https://www.vox.com/future-perfect/2020/3/12/21172040/coronavirus-covid-19-virus-charts

سی ان ان – 12 مارس 2020

زنی که از چین به ایلینویز ایالات متحده در اواسط ماه ژانویه سفر کرده بود احتمالا ویروس کرونا را به حدود 300 نفر دیگر که با وی تماس داشته اند منتقل کرده است. این یافته ها که در نشریه بسیار معتبر لانست منتشر شده اند نشان می دهند که مهمترین راه انتقال ویروس تماس درازمدت با افراد آلوده است و تماسهای مختصر و کوتاه احتمال کمتری برای انتقال دادن ویروس دارند. این یافته ها هنوز کاملا تایید نشده اند.

منبع:

https://edition.cnn.com/2020/03/12/health/person-to-person-coronavirus-illinois-study/index.html

چگونه می‌توان شیوع ویروس کرونا را کنترل کرد: درسهایی از تایوان

ارین هیل – 7 مارس 2020

با بیش از 850 هزار تایوانی که در چین کار و زندگی می کنند، تایوان باید یکی از آسیب پذیرترین کشورها در زمینه شیوع کرونا باشد. زمان بندی شیوع بیماری برای چین و سایر نقاط دنیا فاجعه بار بود. ویروس با شروع سال نو در چین پدیدار شد، زمانی که میلیون ها چینی در حال سفر بودند.

موفقیت تایوان در مهار بیماری به علت پاسخ زودهنگام آن، حتی در زمانی بود که این ویروس بخوبی شناخته نشده و نرخ انتقال آن نامعلوم بود. همچنین بجای منتظر ماندن برای رسیدن دستورالعملهای سازمان جهانی بهداشت، بر تجارب قبلی خود اتکا کرد.

تایوان قبلا توسط بیماری سارس به سختی نواخته شده بود و درسهای سخت و تلخی از این واقعه داشت. بنابراین با آمادگی خوبی با ویروس کرونا مواجهه کرد.

پس از شیوع سارس، تایوان یک مرکز فرماندهی برای بیماری های همه گیر در سال آتی تاسیس کرد و از این طریق یک گام جلوتر از سایر کشورهای آسیایی بود. این مرکز فرماندهی کار گردآوری اطلاعات، توزیع مجدد منابع، معاینه موارد مشکوک و ردیابی افرادی که با بیماران تماس داشته اند را آسانتر نمود. این امر امکان می‌داد بیماران ناقل ویروس را سریعتر قرنطینه کنند.

تایوان با بکارگیری درسهای اموخته شده از سارس، بسرعت کنترل سلامتی افرادی که در ابتدای ژانویه از ووهان می‌آمدند را آغاز کرد و به موقع دریافت که این ویروس قابلیت انتقال از انسان به انسان را دارد.

در اولین هفته فوریه، تایوان شروع به سهمیه بندی ماسک جراحی و محدودسازی ورود مسافرانی که قبلا در چین بودند نمود و آنها را تحت یک قرنطینه 14 روزه قرار داد.

مواد ضدعفونی کننده دست و تجهیزات کنترل تب در بسیاری از ساختمانهای عمومی قرار داده شدند در حالیکه مراکز کنترل بیماری تایوان و سایر نهادها درباره آخرین موارد بیماری و مکانهای حضور بیماران هشدار صادر می کردند. برای کنترل عوارض اقتصادی شیوع بیماری نیز مشوق های مالی زیادی به بخشهای مختلف اقتصاد اختصاص داده شد.

سنگاپور نیز از ثمرات اقدام به موقع بهره برد و توانست ماند تایوان شیوع بیماری را کنترل کند. این در حالی است که بسیاری کشورهای دنیا با عمل دیرهنگام و پنهان کاری کنترل خود بر شیوع بیماری را از دست دادند.

منبع اصلی خبر:

https://www.aljazeera.com/news/2020/03/taiwan-reins-spread-coronavirus-countries-stumble-200307034353325.html

کووید 19 بر مسیر جاده ابریشم سیر می کند

یک همپوشانی شگفت آور میان مسیر امروزین شیوع ویروس کرونا و خط سیر مرگ سیاه در سالهای 1300 میلادی وجود دارد.

پاراگ خانا، وایرد نیوز، 28 فوریه 2020

حدود 750 سال پیش مارکوپولو سفرهای متعددی را از ونیز بسوی دریای مدیترانه به انجام رسانید و در ادامه از زمین پارسیان و آسیای مرگزی گذشت تا به دربار قوبیلای قاآن بزرگ، نوه چنگیز و بنیان گذار سلسله یوآن، بزرگترین امپراتوری تاریخ جهان رسید. مغولان در طول جاده ابریشم تجارت عظیمی را هدایت می کردند که از چین تا ایتالیا گسترده شده بود. تا اینکه بیماری مرگ سیاه در میان آنان در همین مسیر پراکنده شد و تقریبا نیمی از جمعیت جهان آن روز را به کام مرگ فروبرد.

البته بسیار زود است که چنین پیش بینی هولناکی را در مورد بیماری نوظهور کووید 19 بنماییم. اما همپوشانی شگفتی میان مسیر بیماری امروزین و مرگ سیاهی که در سالهای 1300 در جهان آن روز گسترش یافت وجود دارد. این توازی مشهود، حقایقی اساسی را در مورد وضعیت کنونی جغرافیای سیاسی برایمان بازگو می کنند. مسیرها و زیرساخت تجاری، نفوذ امپراتوری ها را گسترش می دهند و وقفه های روی داده در امتداد آنها آگاهی ما را از آسیب پذیری هایمان افزایش می دهند. اگر هوشمند باشیم اصطکاکهای معناداری ایجاد خواهیم کرد تا از تحت سلطه قرار گرفتن یک قدرت واحد جلوگیری کنیم.

گفته می شود طاعون قرن چهاردهم از استان هوبی چین نشات گرفته است. عامل انتقال بیماری نیز باکتری های موش خرماهای کوهی بوده اند. استان هوبی بار اصلی تلفات طاعون را تحمل کرد و حدود 5 میلیون از ساکنین آن در سالهای دهه 1330 مردند. طاعون از طریق بازرگانان و کاروانهای جاده ابریشم به سمت غرب پیش رفت و سالها طول کشید تا به سرزمین ایران رسید، جایی که سلطان ابوسعیدخان و نیز نیمی از مردم این سرزمین را به کام مرگ فروبرد. در سال 1347 این بیماری هولناک از طریق بندر جنوای ایتالیا به اروپا رسید.

حالا این را با آنچه امروز در مورد بیماری کووید 19 می بینیم مقایسه کنید. این بار منشا بیماری ممکن است بجای موش خرمای کوهی، پانگولین یا خفاش باشد. بیماری در ووهان آغاز شد که اتفاقا مرکز استان هوبی است. ویروس کرونا در عرض چند هفته به ایران رسید و تاکنون صدها نفر از مردم این سرزمین (حتی معاون پیشین وزیر بهداشت) را مبتلا کرده است. پس از ایران بدترین شیوع را در ایتالیا داشته و احتمالا درست مانند طاعون قرنها پیش بسوی اروپا پیش می رود.

شاید اتفاقی نباشد که در طول دو دهه گذشته چین مبدا سارس، آنفلونزای مرغی و حالا کووید 19 بوده است. همچنین شاید موجب تعجب نباشد که یکبار دیگر ایران و ایتالیا قطب هایی برای شیوع بیماری بوده اند. امروزه ایران و ایتالیا چه چیز مشترکی با هم دارند؟ هر دو لنگرگاههای بزرگی برای جاده ابریشم نوین تجارت چین بسوی غرب هستند.

احیرا در چین برای گروهی از دانشجویان تورینو سخنرانی کردم که  دانشگاهشان پیوندهایی قوی با چین دارد. این دانشجویان پس از فارغ التحصیلی به جستجوی شغل در علی بابا، ICBC و سایر شرکتهای بزرگ چینی می پردازند که در حال گسترش نفوذ خود در ایتالیا هستند. وقتی این دانشجویان را مارکوپولوهای روزگار نوین نامیدم، با بی میلی سر خود را به نشان موافقت تکان دادند. آیا آنها بازرگانان مرگ سیاه جدید نیز هستند؟

رییس سازمان تجارت جهانی گفته است که دنیا برای همه گیری دیگری آماده نیست. بسیاری از نظامهای درمانی نامجهزند و قادر به اعمال رویه های قرنطینه و دستورالعملهای بهداشتی مورد نیاز برای پیشگیری از گسترش بیماری نیستند. با این وجود سرعت یادگیری آنها بالاست و هنوز بقای انسانها محتمل است. سنگاپور از آلوده ترین کشور مجاور چین به مکانی تبدیل شد که در آن تمامی بیماران مبتلا بهبود یافته و مرخص شدند. سایر کشورها نیز می توانند از تجارب سنگاپور بیاموزند. بر خلاف هفت قرن پیش، درمانهای پزشکی و فناوری های پیشرفته قرنطینه را امکان پذیرتر ساخته اند.

حتی در حالیکه که مدیریت بحران ویروس کرونا ادامه دارد، پیامدهای ناشی از جغرافیای سیاسی و اقتصادی بیشتر در کانون توجه قرار گرفته اند. شرکتها به انتقال زنجیره تامین خود به بیرون چین ادامه می دهند. خودروسازان ژاپنی حدود یک دهه است که به این کار پرداخته اند. برای مثال تویوتا کارخانجات تولیدی خود را به تایلند و اندونزی منتقل کرده است. سامسونگ همین کار را برای تولید گوشی های هوشمند خود انجام داده است و بیشتر آن را در ویتنام انجام می دهد. شعار این است: زیاد به چین وابسته نشوید.

همین درسها در مورد دیپلوماسی نیز بکار می آید. بجای نگریستن به چین به عنوان راهی به تسلط بر اوراسیا، همسایگان خود چین در حال بیرون آمدن از سایه آن هستند. این کشورها کم کم اعتماد به نفس می یابند تا در برابر چین از جزایر خود دفاع کرده، از دامی که چین با وامهای خود در برابر آنها می گستراند پرهیز کرده و جایگزین هایی برای سیستم های نسل پنجم مخابراتی هوآوی بیابند.

گرچه چینی ها خود زمانی قربانیان مغولها بوده اند، چینیان امروزین شبیه امپراتوری توسعه خواه مغول به نظر می‌رسند. کاهش اتکا به چین برای کاستن از احتمال تکرار تاریخ لازم بنظر می رسد.

آدرس مقاله اصلی:

WIRED News, https://www.wired.com/story/covid-19-is-traveling-along-the-new-silk-road/