نزدیکترین کهکشان ها

نزدیکترین کهکشان ها

تا سال 1994 تصور بر این بود که ابرهای ماژلانی کوچک و بزرگ نزدیکترین اجسام کهکشان ماننده به ما هستند. در این سال کهکشان بیضوی ساگیتاریوس کشف شد که در مقیاس های عظیم نجومی، کهکشانی کوتوله بشمار می آید. در سال 2003 کهکشان کانیس ماژور کشف شد که هم اکنون نزدیکترین کهکشان به ما محسوب می شود!

ابرهای ماژلانی بزرگ و کوچک اشیای مشکوکی هستند که در آسمان نیمکره جنوبی دیده می شوند. ستاره شناسان باستان از دیرباز این اشیای غبار مانند را می شناختند لیکن مطلب زیادی درباره آنها به نوشته در نیاورده بودند. اولین بار ماژلان، دریانورد مشهور پرتغالی بود که در سال 1519 آنها را شناخته و به جهانیان معرفی کرد.

ابرهای ماژلانی بزرگ (سمت راست) و کوچک

ابرهای ماژلانی کهکشانهای کوچک نامنظمی هستند که به دور کهکشان راه شیری ما می گردند. ابر ماژلانی بزرگ 179 هزار سال نوری و ابر ماژلانی کوچک 210 هزار سال نوری از ما فاصله دارد.

ساگیتاریوس تا سال 1994 کشف نشده بود، زیرا بسیار کم نور بوده و بخش مرکزی کهکشان راه شیری آن را از نظر دور می دارد. با این که این کهکشان 10 هزار سال نوری پهنا دارد لیکن در قیاس با کهکشان راه شیری به پهنای 100 هزار سال نوری، کوتوله بشمار می رود. ساگیتاریوس در سوی دیگر کهکشان راه شیری نسبت به خورشید قرار دارد و فاصله آن از خورشید 70 هزار سال نوری است. ساگیتاریوس به قدری به ما نزدیک است که بخشی از ستارگان متعلق به آن با مناطق بیرونی کهکشان راه شیری همپوشانی می نماید.

کانیس ماژور تنها 25 هزار سال نوری از خورشید فاصله دارد و غبار کهکشانی تا سال 2003 مانع دیده شدن آن گشته بود. نیروی گرانش عظیم کهکشان راه شیری باعث از هم گسیخته شدن کانیس ماژور شده بطوری که در مسیر خود رشته درازی از ستارگان، گاز و غبار بجای می گذارد.این رشته عملا سه بار به دور کهکشان راه شیری می چرخد.

برخی ستارگان دارای دوره های منظم پرنور و کم نور شدن هستند و دانشمندان با استفاده از این ستاره ها و دانستن سرعت سیر نور، فاصله کهکشانی را که ستاره متغیر در آن قرار دارد از ما تعیین می کنند.

منبع:

 https://imagine.gsfc.nasa.gov/features/cosmic/nearest_galaxy_info.html

آیا فوران بیشتر آتشفشان ها و زمین لرزه های پرشمارتر، نشان از فعال تر شدن حلقه آتش دارد؟

منبع اصلی: AccuWeather•May 15, 2018

حلقه آتش (Ring of Fire) ناحیه بزرگی در اقیانوس آرام است که بیشتر زمین لرزه ها و فورانهای آتشفشانی در آن روی می دهد. با پیرامونی بیش از 40000 کیلومتر و شکلی شبیه پای اسب، این ناحیه مکان رویدادن 90 درصد زمین لرزه ها و 81 درصد فورانهای آتشفشانی دنیا است. تعداد 452 آتشفشان در این ناحیه وجود دارد و اغلب از آن با نام کمربند پیرامونی اقیانوس آرام (circum-pacific belt) یاد می شود.

حلقه آتش مکان تلاقی بسیاری از صفحات تکتونیکی پوسته زمین شامل اوراسیا، آمریکای شمالی، ژوان دو فوکا، کاکوس، کارائیب، ناتزکا،قطب جنوب، هند، استرالیا، فیلیپین و سایر صفحات مشابه است که همگی ابرصفحه اقیانوس آرام را می سازند. این صفحات بطور مداوم در حال لغزش و برخورد یا حرکت بسوی بالا یا پایین دیگری هستند. این جنبش های بزرگ دامنه باعث پیدایش گودال های عمیق اقیانوسی، فورانهای آتشفشانی و زمین لرزه هایی در طول مرزهای این صفحات (که گسل نامیده می شوند) می گردد.

حلقه آتش مکان استقرار عمیق ترین گودال اقیانوسی است که گودال ماریانا نام دارد و در شرق گوآم واقع شده است. گودال ماریانا 10900 متر عمق دارد و زمانی تشکیل شده که یکی از صفحات تکتونیکی بزیر دیگری غلتیده است.

گودال ماریانا و مقایسه آن با ارتفاع کوه اورست

در ماه فوریه آتشفشان سینابانگ اندونزی منفجر شده و روستاهای مجاور را با خاکستر پوشاند و ابری از خاکستر به ارتفاع 5 کیلومتری زمین فرستاد. مدت کوتاهی پس از آتشفشانی آن، زمین لرزه مهیبی به قدرت 7.5 ریشتر پاپوآ گینه نو را لرزاند که بدترین زمین لرزه قرن اخیر این منطقه بشمار می رود.

اما اندازه گیری های اخیر حاکی از آنند که فعالیت زمین در این ناحیه تغییر چندانی نکرده است، بلکه پوشش رسانه ای بیشتر و بهنگام باعث این تصور شده که حلقه آتش در سالهای اخیر فعال تر شده است.

پیش بینی آینده خورشید پس از مرگ

منبع: https://scitechdaily.com/astronomers-predict-what-will-happen-when-our-sun-dies

تاکنون دانشمندان درباره این نکته توافق داشتند که خورشید تقریبا 10 میلیارد سال آینده خواهد مرد اما درباره سرنوشت بعدی این ستاره متوسط اطمینان کافی نداشتند.

This is an example of a planetary nebula. This one is called Abell 39. T.A.Rector (NRAO/AUI/NSF and NOAO/AURA/NSF) and B.A.Wolpa (NOAO/AURA/NSF)

یک تیم پژوهشی از دانشگاه منچستر با مدلسازی کامپیوتری به این نتیجه زسیدند که خورشید پس از مرگ به حلقه عظیمی از گاز و غبار درخشان میان ستاره ای تبدیل خواهد شد، ساختاری که به آن یک سحابی سیاره ای گفته می شود.

نود درصد ستارگانی که هنوز فعال هستند  چنین سرنوشتی را دنبال خواهند کرد. تا پیش از این تصور می شد جرم خورشید برای تشکیل سحابی سیاره ای کافی نیست. 

وقتی ستاره ای می میرد جرمی از گاز و غبار  موسوم به لفاف (envelope) را به فضا پرتاب خواهد کرد. این لفاف حدود نیمی از جرم ستاره را در بر دارد. بدین ترتیب هسته ستاره نمایان می شود که در این نقطه از عمر ستاره از سوخت هسته ای تهی است و پیش از مرگ نهایی ستاره به تاریکی خواهد گرایید.

اما هسته داغ باعث می شود لفاف به مدت ده هزار سال بروشنی بدرخشد که در مقیاس ستاره شناسی زمان کوتاهی است. درخشش لفاف بقدری است که از فاصله ده ها میلیون سال نوری قابل مشاهده است.

اکنون معلوم شده است که ستارگانی که بین 1.1 و 3 برابر خورشید جرم دارند لفاف هایی با درخشش قابل مقایسه تولید می کنند. خورشید ما تقریبا کم جرم ترین ستاره ای است که پس از مرگ اولیه خود تولید یک سحابی سیاره ای درخشان خواهد کرد.

درگذشت استفن هاوکینگ بزرگ

استفن هاوکینگ، یکی از درخشان ترین اندیشمندان فیزیک نوین در سن 76 سالگی در خانه خود واقع در کمبریج انگلستان درگذشت. او به مدت چندین دهه بر صندلی چرخدار خود قرار داشته و به کمک یک صدای کامپیوتری که حرکات ظریف گونه های او را ثبت می کرد صحبت می نمود. با این وجود، او را می‌توان نامورترین فیزیکدان در سراسر دنیا دانست.

هاوکینگ یکی از برجسته ترین دانشجویان فیزیک دانشگاه کمبریج بود که بیماری تصلب شرایین آمیوتروفیک (ALS) در او تشخیص داده شد، یک بیماری که رفته رفته سلولهای عصبی را از بین می برد. در این زمان تنها 21 سال داشت. با این وجود او به فعالیت علمی ادامه داد و بزودی مجموعه ای از نظریات پیشگام در فیزیک نوین ارائه داد که تصور انسان از جهان پیرامون را دگرگون ساختند. در سال 1966 او تز دکترای خود را ارائه کرد که به موجب آن دنیا از یک تکینگی (singularity) آغاز می شود.

کارهای بعدی او درک ما از سیاهچاله ها را تغییر دادند. پیش از آن دانشمندان باور داشتند که هیچ چیز نمی تواند از یک سیاهچاله بگریزد در نتیجه سیاهچاله به رشد خود بصورت بی پایان ادامه می دهد. اما هاوکینگ این نظریه را عرضه کرد که مکانیک کوانتوم این اجازه را به سیاهچاله می دهد که به تشعشع ذره ای بپردازد، پدیده ای که به نام تشعشع هاوکینگ موسوم است.

هاوکینگ همچنین برخی از رازآلودترین مفاهیم در فیزیک و کیهان شناسی را برای عموم مردم آشنا ساخت. در سالهای اخیر او به موضوعات بسیار متنوعی از جمله خطرات هوش مصنوعی برای انسان و احتمال تبدیل کره زمین به سیاره ای آتشین مانند زهره پرداخت و همه اینها در حالی بود که همچنان به انتشار کارهای مهم خود در زمینه فیزیک ادامه می داد. 

https://www.livescience.com/48972-stephen-hawking-artificial-intelligence-threat.html

درگذشت یکی از قدیمی ترین گوریلهای دنیا

درگذشت یکی از قدیمی ترین گوریلهای دنیا

27 ژانویه 2017   

ویلا، یکی از مسن ترین گوریلهای دنیا در سن 60 سالگی در پارگ سافاری سن دیه گو مرد در حالی که تعداد زیادی از اعضای خانواده اش او را دوره کرده بودند.

ویلا مادرسالار پنج نسل از گوریلها بود و به عنوان مادرخوانده چندین گوریل انجام وظیفه کرده بود.

گوریلها معمولا بین 35 تا 40 سال عمر می کنند. این گونه از حیوانات به علت شیوع بیماری، جنگ و شکار گونه ای در حال انقراض بشمار می‌روند.

ویلا دارای آرتروز و سایر شرایط سلامتی مرتبط با سن خود بوده و تحت مراقبتهای دامپزشکی قرار داشت.

او در سال 1957 در کنگوی آفریقا بدنیا آمد و در سال 1975 به پارک سافاری منتقل شد.