| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
تالیف: اصغر ناصری - آذرماه 1392
نیروی هوایی ارتش آزادیبخش چین (PLAAF) بخشی از ارتش چین، نیروی نظامی اصلی جمهوری خلق چین است. این نیرو رسما در 11 نوامبر 1949 افتتاح شد و تا سال 2010 دارای 330 هزار نیرو بود که بدین ترتیب بزرگترین نیروی هوایی در آسیا محسوب می شد. در سالهای اولیه پیدایش این نیرو از کمک شوروی بهره فراوانی برد و کارخانه هواپیماسازی شن یانگ به تولید اولین مدل هواپیمای نظامی یعنی مدل آموزشی میگ 15 با نام JJ-2 پرداخت. بیشتر توسعه صنایع هواپیماسازی نظامی چین بر اساس تولید میگ های 15، 17، 19 و 21 با مجوز از شوروی شکل گرفت.
اولین هواپیمای جنگی بومی تولید شده توسط چین مدل J-8 بود که در دهه 1960 صورت گرفت.
هم اکنون چین برنامه هایی را برای مدرنیزه کردن نیروی هوایی خود و چایگزین کردن هواپیماهای قدیمی با انواع جنگنده نسل چهار و نیم و در آینده نزدیک نسل پنجم دارد.
جدول زیر برخی از هواپیماهای جنگی چین را معرفی می کند.
| مدل | تصویر | نقش | کشور سازنده | تعداد در خدمت |
| Shukhoi Su-30MKK | ![]() | جنگنده چند منظوره | روسیه | 99 |
| Shukhoi Su-27 | ![]() | جنگنده برتری هوایی | شوروی | 76 |
| Shenyang J-11 | ![]() | جنگنده برتری هوایی | چین (کپی سوخوی 27) | 140 |
| ُShenyang J-10 | ![]() | جنگنده چند منظوره | چین | 200 |
| Xian JH-7 | ![]() | جنگنده بمب افکن | چین | 72 |
| ُShenyang J-8 | ![]() | رهگیر | چین | 180 |
| Nanchang Q-5 | ![]() | جنگنده ضربتی | چین | 240 |
هم اکنون نیروی هوایی چین با 2900 فروند هواپیمای جنگی در مقام سوم پس از ایالات متحده و روسیه قرار دارد. لیکن سیاست های کاهش هزینه دولت اوباما که به اعتقاد بسیاری از صاحب نظران به کاهش قابل ملاحظه توان نظامی آمریکا خواهد انجامید، محتملا در آینده ای نزدیک چین را به مقام اول ارتقا خواهد داد.
ترجمه و گردآوری: اصغر ناصری
آذرماه 1392
منبع: Popular Science Magazine

کشتی جنگی USS Zumwalt جدیدترین زمناو نیروی دریایی ایالات متحده است که بیش از 30 متر طویل تر از ناوشکن های فعلی و دو برابر سنگین تر است. با این وجود خط اثر راداری آن 50 برابر کمتر از ناوشکن های عادی است و در برابر رادارهای دریایی تقریبا نامرئی بشمار می رود. تعداد خدمه مورد نیاز آن نیز نصف ناوشکن های عادی است. در این ناوشکن از پیشرفتهترین فناوری های رادار، اختفا، تسلیحات و سیستم رانش استفاده شده است و در سال 2016 عملیاتی خواهد شد.
زوم والت مکمل ناوشکن های کلاس آرلای بورک (Arleigh Burk) است که وظیفه محافظت ارز ناوهای هواپیمابر در برابر حملات هوایی را دارند. این ناوشکن می تواند از دید رادار دشمن گریخته و به آبهای کم عمق سواحل بیگانه بخزد و صدها کیلومتر داخل خشکی را با توپهای دقیق خود مورد حمله قرار دهد. این ناوشکن می تواند از عملیات آبی خاکی نیروهای خودی حمایت کرده و سیستم های دفاع هوایی دشمن در نزدیکی خط ساحلی را نابود سازد.
ناوشکن های معمولی امواج بزرگی در دنباله خود ایجاد می کنند و بدنه آنها هدف خوبی برای آشکارسازی در امواج رادار است. اما بدنه زوم والت خط اثر راداری آن را 50 برابر کمتر می کند بطوری که در رادار بصورت یک قایق کوچک ماهیگیری دیده می شود. این ناوشکن طوری در آب می خزد که اثری در پشت خود ایجاد نمی کند در نتیجه از بالا نیز بسختی قابل آشکارسازی است. با رادار خود که آرایه ای تخت از فرستنده - گیرنده های امواج است و سونارهای پیشرفته به آشکارسازی تهدیدات هوایی و زیرآبی می پردازد.
توپهای آن بطور خودکار بارگیری و تخلیه می شوند و راکت های هدایت شونده توسط GPS پرتاب می کنند. هم چنین به آتشباری از موشکهای ضدهوایی SM-2، موشک کروز توماهاوک و موشک ضد موشک ESSM و اژدر پرتاب عمودی ASROC مجهز است.
قیمت تمام شده هر ناوشکن زوم والت 3 میلیارد دلار است و این هزینه عظیم برنامه ساخت آنرا چندین دفعه تا مرز لغو شدن پیش برده است. با این وجود اولین نمونه از آن چندی پیش در Maine به آب افتاد.
شکل زیر گلوله پرتابی خاص این ناوشکن را در مقایسه با قامت یک انسان معمولی نشان می دهد.

تالیف: اصغر ناصری - آذرماه 1392
پس از انقلاب کمونیستی چین، نیروهای ملی گرای چین که حکومت را از دست داده بودند به شبه جزیره تایوان گریخته و آنجا را پایگاه خود قرار دادند. دولت تازه تاسیس شده نام جمهوری چین را بر خود نهاده بود. در مقابل، حکومت کمونیستی در سرزمین اصلی چین همواره جزیره تایوان را بخشی از خود می دانست و حتی هم اکنون از آن به عنوان یک استان متمرد یاد می کند.
در 24 سپتامبر 1958 بین نیروهای هوایی دو کشور چین کمونیستی و تایوان نبرد هوایی مهمی اتفاق افتاد که اثرات عمیقی بر استراتژی نبردهای هوایی برجای گذاشت. در طی این نبرد جنگنده های F-86 Sabre تایوانی با میگ 17 نیروی هوایی ارتش خلقی چین بر فرازی خلیج تایوان درگیر شدند. میگ های 17 می توانستند در ارتفاع بالاتری پرواز کنند و چنانجه سبک متداول آنها در جنگ کره بود، آرایش هوایی میگ 17 های چینی با پرواز بر فراز F-86 ها در جستجوی موقعیت مناسبی برای شیرجه و حمله بودند.
اما تیمی از ایالات متحده قبلا F-86 های این کشور را به قابلیت پرتاب موشک جدیدی به نام موشک سایدویندر مجهز کرده بود. این موشک تا آن زمان برای شوروی و کشورهای متحد او شناخته شده نبود. موشک حرارتی سایدویندر اولین موشک هوا به هوای هوشمند محسوب می شود که قابلیت رهگیری هدف را بطور خودکار در برد نزدیک دارد.
همچنانکه میگ ها با شیرجه بر روی آرایش F-86 های تایوانی در صدد حمله با توپهای 37 میلی متری سنگین خود بودند، خود را با سلاحی مهلک رو در رو دیدند. در آن وز F-86 ها توانستند با شلیک چند موشک سایدویندر 5 فروند از میگ ها را ساقط کنند بودن اینکه خود آسیبی ببینند.
اما یکی از موشک های سایدویندر به درون اگزوز یک هواپیمای میگ 17 فرو رفت و منفجر نشد. خلبان چینی توانست هواپیما را با همان وضعیت در پایگاه هوایی خود به زمین بنشاند. روسها با مهندسی معکوس موشک سایدویندر اولین نمونه از موشکهای حرارتی خود به نام K-13 یا R-3S را تولید کردند. از آن پس پیشبرد فناوری موشکهای هدایت شونده یکی از اولویت های صنایع دفاعی کشورها گردید.

نمایشگاه هوا و فضای MAKS 2013 در فرودگاه رامنسکوی نزدیک مسکو در اواخر آگوست سال جاری میلادی برگزار شد. این رویداد سالانه که ریشه در جنگ سرد دارد به تدریج به بزرگترین و مهمترین نمایش عمومی صنعت هوافضای روسیه تبدیل گردیده است.
امسال به علت نارضایتی از سازمان دهندگان نمایشگاه، ولادیمیر پوتین در مراسم افتتاحیه شرکت نکرد. علیرغم بارندگی مسئولین نمایشگاه اعلام کردند که بازدیدکنندگان بیشتر از قبل بوده است.
این نمایشگاه شش روزه با نمایش خیره کننده تیم آکروبات هوایی روسکی یه ویتیازی (شوالیه های روسی) متشکل از جت های جنگنده Su-27 آغاز شد.

در نمایش بعدی چهار MiG-29 و پنج Su-27 شرکت کردند. جت های MiG-29 از روی دود خارج شده از موتور RD-33 خود و چثه کوچکتر در مقایسه با سوخوی 27 قابل شناسایی هستند.

سیستم دفاع موشکی S-359E Vityaz برای اولین بار به نمایش گذاشته می شد. این سیستم قرار است جایگزین S-300 معروف شود.

جنگنده نسل پنجمی Sukhoi T-50 حاصل تلاش روسیه برای رقابت با F-22 آمریکاست. تنها چهار نمونه از این جنگنده رادارگریز چند منظوره ساخته شده است.
منبع:
http://www.airspacemag.com
هدف قرار دادن قایق های تندرو چه برای رزمناوها و چه بمب افکن ها کار دشواری است. یافتن و ردیابی هدفی به کوچکی قایق تندرو نیاز به ابزارهای خاص دارد. اما ترکیب غلاف اسنایپر (Sniper Pod) بمب افکن B-1B و یک بمب هوشمند GBU-10 میتواند از عهده این کار برآید.
در تمرینی در خلیج مکزیک، یک بمب افکن بی 1 بی توانست با پرتاب بمب هدایت شونده لیزری GBU-10 Paveway II قایق تندرو کنترل شده از راه دور را منهدم سازد.
ساخت اولین موشک بالیستیک هدایت شونده ضدکشتی توسط چین که می تواند واحدهای شناور بزرگ آمریکایی را تهدید کند، باعث شده آمریکا به دنبال راه حلهایی برای استفاده کمتر از رزمناوها در مناطق بحرانی دنیا مانند خلیج تایوان باشد.







