X
تبلیغات
رایتل

دنیای علم و تکنولوژی

اخبار و مقالات مربوط به دنیای علم و تکنولوژی ترجمه شده از منابع معتبر

مقایسه زیردریایی های جنگی آمریکا و روسیه


زیردریایی های تهاجمی در طول تاریخ جنگهای مدرن همواره سلاح مهیبی بشمار می رفته اند. لیکن برخلاف نیروی هوایی که نقش قاطعی در پیروزی متفقین در جنگ جهانی دوم داشت، هیچگاه زیردریایی ها نقش نهایی و قطعی ایفا نکرده‌اند. برای مثال برتری فناوری زیردریایی آلمانها در جنگ جهانی اول تنها سقوط این قدرت جهانی را چند سال به تعویق انداخت.


ماموریت اصلی زیردریایی تهاجمی، حمله به زیردریایی ها و کشتی های دشمن است. یک زیردریایی باید به سونارهای خوبی برای آشکارسازی زیردریایی های دشمن مجهز باشد. همچنین در هنگام نزدیک شدن به واحدهای شناور و زیردریایی دشمن باید مخفی باقی بماند. سطح صدای تولید شده توسط موتور زیردریایی عامل مهمی در پنهان کاری آن است. برخی از زیردریایی های نوین قادرند با موشک های کروز خود به سایر کشتی ها و حتی اهداف زمینی حمله کنند. بنابراین رادارگریزی و مهمات متنوع مهمترین عاملها در طبقه بندی بهترین زیردریایی ها هستند.


بهترین زیردریایی های تهاجمی جهان کدامند؟ در این مقاله 3 زیردریایی برتر جهان به ترتیب معرفی شده اند. این طبقه بندی از سایت تخصصی:


 military-today.com 


استخراج شده است. اینها تنها زیردریایی های اتمی را شامل می شوند و زیردریایی های نوین در حال ساخت را شامل نمی گردند.


1. کلاس Seawolf یا گرگ دریا (ایالات متحده آمریکا)



سه زیردریایی ساخته شده در این کلاس پیشرفته ترین و در عین حال گرانترین زیردریایی های تهاجمی دنیا هستند. ساخت هرکدام از آنها که در فاصله 

سالهای 1989 تا 2005 صورت گرفته بیش از 3 میلیارد دلار هزینه داشته است. وزن آب جابجا شده توسط آنها 12139 تن، طول آنها 108 متر و حداکثر سرعت 65 کیلومتر بر ساعت است. برد آنها بواسطه استفاده از سوخت اتمی عملا نامحدود است. زیردریایی دارای 8 لوله پرتاب موشک و اژدر است و می تواند اژدر، موشک ضدکشتی وموشک کروز تاماهاوک حمل کند.


این زیردریایی ها به قولی کم صداترین زیردریایی های دنیا هستند. حتی در سرعت بالای 50 کیلومتر بر ساعت نیز بسیار آهسته تر از سایر انواع زیردریایی ها حرکت می کند. سروصدای کم این نوع زیردریایی به این واسطه است که موتور 45 هزار اسب بخار آن توان خود را به یک پمپ جت آب تحویل می دهد که نیروی پیشران تولید می کند بنابراین از موتور پره‌ای پر سروصدا خبری نیست. این زیردریایی ها قادرند در زیر لایه یخ قطبی نیز به عملیات بپردازند.


2. کلاس ویرجینیا (Virginia) (ایالات متحده آمریکا)



این زیردریایی ها به عنوان مکملی کوچکتر، ارزانتر و انعطاف پذیرتر از نوع پیشرفته تر و لیکن بسیار گرانقیمت تر کلاس سی ولف طراحی شده اند. ساخت بیش از 30 فروند ار این زیردریایی ها برنامه ریزی شده است. این زیردریایی ها از پوشش ضد امواج صوتی جدید و موتور رانشی نوینی برای کاهش صدا و امکان آشکارسازی کمتر بهره می برند. این زیردریایی 12 سیستم پرتاب عمودی موشک و اژدر در اختیار دارد. این زیردریایی می تواند تیم های عملیاتی ویژه را از روی عرشه خود گسیل نماید.


3. کلاس گرانی (Granney) روسیه



زیردریایی های یاسن (یا به بیان ناتو گرانی) جدیدترین زیردریایی های اتمی روسیه هستند. ساخت زیردریایی پیشرو این کلاس یعنی سورودونیسک (Severodvnisk)  در سال 1993 آغاز و در سال 2013 تحویل نیروی دریای شد. این زیردریایی مجهز به 24 سیستم پرتاب عمودی است و می تواند موشک کروز P-800 Oniks نیز حمل کند.




فروش مقاله و تحقیق آماده با بالاترین کیفیت علمی- تحویل سریع، قیمت فوق العاده مناسب

روی لینکهای زیر کلیک کنید:


1. مفاهیم و کاربردهای رایانش ابری


2. فرایند پرسکاری ECAP


3. فرایند شکل دهی افزایشی گرم


تاریخ ارسال: چهارشنبه 2 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 04:18 ب.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 0 نظر

معرفی روش دلفی


تهمینه بدر فتح الهی - پژوهشگر ارشد علوم اجتماعی

 

مقدمه

روش دلفی یک فن یا روش ساختاریافته ارتباطی است که در اصل به عنوان یک روش نظام یافته و تعاملی آینده نگاری مبتنی بر هیاتی از کارشناسان ابداع شده است. کارشناسان انتخاب شده پرسشنامه‌ای را در دو یا چند دور پاسخ می‌گویند. پس از هر دور، مدیر هیات که به او یک تسهیل‌گر نیز گفته می‌شود، خلاصه‌ای از پیش بینی‌های کارشناسان بدون ارجاع به نام آن‌ها و یا دلایل ذکرشده، تهیه می‌کند. بدین ترتیب کارشناسان تشویق می‌شوند در پرتو نظرات سایر اعضای هیات، در پاسخ‌های اولیه خود تجدیدنظر کنند. به باور عموم، در طی این فرایند گستره پاسخ‌ها کاهش یافته و نظرات گروه بسوی پاسخ "صحیح" همگرا می‌شود. این فرایند پس از تحقق یک معیار توقف از پیش تعریف شده (مانند تکمیل تعداد مشخصی از دورها، رسیدن به توافق جمعی، پایداری نتایج) پایان یافته و نمرات میانگین دورهای پایانی، به عنوان نتیجه نهایی ارائه می شوند (Rowe and Wright 1999).

 

از زمان طراحی فن دلفی توسط شرکت RAND در دهه 1950، استفاده از این فن در آینده‌نگری و تصمیم سازی بسیاری از رشته‌های علمی رشد و گسترش بی‌مانندی یافته است. بطور کلی این روش به عنوان رویه ای برای "بدست آوردن قابل اعتمادترین وفاق آرا در میان گروهی از خبرگان،  به توسط یک سری پرسشنامه های گسترده که با بازخورد کنترل شده توزیع می شود" توصیف شده است (Dalkey and Helmer 1963). بطور خاص ساختار این فن به گونه‌ای است که امکان دستیابی به ویژگی‌های مثبت گروه‌های در حال تعامل را امکان‌پذیر ساخته (مانند تنوع منابع دانش، خلاقیت گروهی و مانند اینها) و در عین حال مانع بروز جنبه های منفی مانند تفاوتهای طبقه اجتماعی و تضادهای سیاسی می‌گردد.

 

رویه دلفی دارای چهار خصلت اساسی است: ناشناس ماندن خبرگان، تکرار، بازخوردهای کنترل شده و تجمع آماری پاسخ‌های گروهی. ناشناس ماندن از طریق استفاده از پرسشنامه‌ها حاصل می‌شود. با تکرار پرسشنامه ها در طی چند دور، افراد این فرصت را می یابند که نظرات و آرای خود را بدون ترس از دست دادن وجهه در چشم دیگران تغییر دهند.

 

مابین هر تکرار پرسشنامه، بازخورد کنترل شده تهیه می شود که از طریق آن اعضای گروه از نظرات همقطاران ناشناس خود باخبر می‌شوند. اغلب بازخورد به صورت یک خلاصه ساده آماری از پاسخ های گروه که معمولا از مقادیر میانگین یا میانه تشکیل شده (مانند تخمین متوسط گروه از تاریخ رویداد یک پدیده) تهیه می شود. گاهی اوقات اطلاعات اضافی نیز فراهم می شود مانند استدلال مجزای افرادی که تخمین های آنها خارج حدود معین از پیش تعریف شده واقع شده است. در پایان دورهای توزیع و جمع آوری پرسشنامه، آرای گروه به صورت میانگین آماری تخمین های خبرگان در آخرین دور عرضه می شود. بنابراین اعضا وزن یکسانی در نتیجه نهایی مطالعه دلفی خواهند داشت (Rowe and Wright 1999).

 

سازماندهی فرایند دلفی

بطور نظری، فرایند دلفی را می توان آنقدر تکرار کرد تا یک وفاق جمعی میان خبرگان حاصل شود. لیکن بیشتر پژوهشگران بر این باورند که اغلب سه دور تکرار برای نیل به وفاق جمعی و گردآوری اطلاعات مورد نیاز کافی است. چنانچه فرایند را در چهار دور خلاصه کنیم، می توانیم ساختار زیر را برای هر دور در نظر بگیریم:

 

دور اول: در اولین دور، فرایند دلفی بطور سنتی با یک پرسشنامه باز شروع می‌شود. از این پرسشنامه برای استخراج اطلاعات خاص درباره موضوع مورد مطالعه استفاده می‌شود. پس از دریافت پاسخ‌های موضوعی، پژوهشگر باید اطلاعات گردآوری شده را به شکل یک پرسشنامه خوش ساختار تبدیل کند. پرسشنامه دوم به عنوان ابزار مطالعه زمینه‌یابی جهت دور دوم فرایند دلفی بکار می‌رود. اگر مرور ادبیات اطلاعات مفیدی در مورد موضوع هدف در اختیار ما قرار دهد، می توان در دور اول از یک پرسشنامه ساختاریافته که با توجه به اطلاعات موجود تهیه شده استفاده کرد (Kerlinger 1973).

 

دور دوم: در دومین دور، هرکدام از شرکت کنندگان نسخه دومی از پرسشنامه دریافت می‌کند و از او خواسته می‌شود قبل از پرکردن آن، خلاصه تهیه شده توسط پژوهش‌گر مبتنی بر اطلاعات فراهم شده در دور اول را بررسی کند. براین اساس ممکن است از شرکت کنندگان در مطالعه دلفی خواسته شود اقلام خلاصه گزارش تهیه شده را رتبه‌بندی و اولویت‌بندی نمایند. در نتیجه اجرای دور دوم، زمینه‌های توافق و اختلاف میان اعضای هیات مشخص می‌شود. می‌توان از اعضا خواست اساس عقلانی مربوط به اولویت‌بندی‌های خود را مشخص کنند (Jacobs 1996). در این شکل بتدریج نوعی توافق جمعی شکل می‌گیرد و دستاوردهایی از پاسخ‌های مشارکین قابل استنتاج خواهد بود.

 

دور سوم: در این دور اعضای هیات پرسشنامه‌ای را دریافت می‌کنند که شامل اقلام و رتبه‌بندی‌های تلخیص شده توسط پژوهش‌گر در دور قبلی است. از انها خواسته می‌شود در آرای خود تجدیدنظر کرده و یا دلایل ناهمراستایی نظراتشان با توافق جمعی را ذکر کنند. در این دور به اعضای هیات فرصت داده می‌شود هم اطلاعات و هم آرای خود را بویژه در مورد اهمیت نسبی اقلام خلاصه شده در دورهای قبلی، با روشنی بیشتری توضیح دهند. لیکن در مقایسه با دور قبلی تنها ممکن است افزایش اندکی در سطح توافق جمعی حاصل شود (Jacobs 1996).

 

دور چهارم: در دور چهارم و اغلب پایانی، فهرست اقلام باقی‌مانده، رتبه‌‌بندی آنها، نظرات اقلیت و اقلامی که در مورد آنها توافق جمعی حاصل شده میان اعضای هیات توزیع می‌شود. این دور فرصتی نهایی برای مشارکین برای تجدیدنظر در آرایشان فراهم می‌کند. بایستی به خاطر داشت که تعداد دورهای مطالعه دلفی تا حدزیادی به درجه توافق جمعی مورد نظر پژوهش‌گر (یا پژوهش‌گران) بستگی دارد و معمولا بین سه تا پنج متغیر است (Ludwig 1994).

 

تحلیل داده‌ها

در رابطه با تحلیل داده‌ها باید یک سری قواعد تصمیم گیری تدوین شود تا بتوان آرا و دیدگاه‌های ارائه شده توسط اعضای هیات دلفی را گردآوری و سازمان‌دهی نمود. لیکن نوع و شکل معیارهای مورد استفاده در تعریف و تعیین توافق جمعی در مطالعه دلفی خود در معرض تفسیر است. اصولا می‌توان نیل به توافق جمعی بر سر یک موضوع را زمانی دانست که درصد معینی از آرا درون یک گستره درصدی واقع شوند (Miller 2006). یکی از معیارهای توصیه شده توافق جمعی رازمانی حاصل شده می‌داند که 80 درصد آرای اعضا درون دو موضوع بر روی یک مقیاس هفت نقطه‌ای واقع شده باشند (Ulschak 1983). معیار دیگر این است که حداقل 70 درصد آرای دلفی باید درجه سه یا بالاتر بر روی یک مقیاس نوع لایکرت کسب کرده و مقدار میانه بالاتر از 3.25 باشد (Green 1982).


در فرایند دلفی، تحلیل داده‌ها می‌تواند هر دو نوع داده‌های کیفی و کمی باشد. پژوهش‌گران در صورت استفاده از روش سنتی دلفی با داده‌های کیفی سروکار خواهند داشت زیرا این روش از پرسش‌های باز در دورهای اولیه استفاده می‌کند. دورهای بعدی برای شناسایی سطح توافق جمعی میان اعضا و نیز تغییرات صورت گرفته در آرای فردی هستند. روشهای آماری عمده مورد استفاده در روش دلفی عبارتند از معیارهای تمایل مرکزی (میانگین، میانه و مود) و سطح پراکندگی (انحراف استاندارد و گستره میان چارک‌ها). معمولا استفاده از میانه و مود ترجیح داده می‌شود لیکن میانگین نیز بواسطه سادگی محاسبه توصیه شده است (Jacobs 1996).

 

منابع


Dalkey, N. C., and Helmer, O. (1963). An experimental application of the Delphi method to the use of experts. Management Science 9, 458–467.

Linstone, H. A. and Turoff, M., (2002). The Delphi Method: Techniques and Applications, ©2002 Murray Turoff and Harold A. Linstone

Rowe and Wright (1999): The Delphi technique as a forecasting tool: issues and analysis. International Journal of Forecasting, Volume 15, Issue 4, October 1999.

Green, P. J. (1982, March). The content of a college-level outdoor leadership course. Paper presented at the Conference of the Northwest District Association for the American Alliance for Health, Physical Education, Recreation, and Dance, Spokane, WA.

Jacobs, J. M. (1996). Essential assessment criteria for physical education teacher education programs: A Delphi study. Unpublished doctoral dissertation, West Virginia University, Morgantown.

Kerlinger, F. N. (1973). Foundations of behavioral research. New York: Holt, Rinehart, and Winston, Inc.

Ludwig, B. G. (1994). Internationalizing Extension: An exploration of the characteristics evident in a state university Extension system that achieves internationalization. Unpublished doctoral dissertation, The Ohio State University, Columbus.

Miller, L. E. (2006, October). Determining what could/should be: The Delphi technique and its application. Paper presented at the meeting of the 2006 annual meeting of the Mid-Western Educational Research Association, Columbus, Ohio.

Ulschak, F. L. (1983). Human resource development: The theory and practice of need assessment. Reston, VA: Reston Publishing Company, Inc.

برچسب‌ها: دلفی، روش دلفی، پژوهش
تاریخ ارسال: سه‌شنبه 1 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 07:51 ب.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 0 نظر

چرا انفجار بمب اتمی تولید ابرهای قارچ مانند می کند؟



این پدیده به ناپایداری ریلای-تیلور یا همرفت حرارتی مربوط می شود. شروع این پدیده با انفجاری است که تولید یک ابر کومولوس پرفشار می نماید. کره گازهای داغ در حال اشتعال در تمامی جهات به بیرون منبسط می‌شود. از آنجایی که این کره سوزان از گازهای در حال شتاب داغتر و در نتیجه رقیقتر از هوای پیرامون است، با سرعت بسیار زیادی شروع به بالارفتن می کند. این امر در نهایت کلاهک قارچ را پدید می آورد.

 

با صعود کره سوزان، هوای پشت سر آن داغ شده و یک اثر دودکش مانند ایجاد می کند که دود وگازهای موجود در لبه بیرونی دودکش را به درون می کشد. این امر ساقه قارچ انفجار اتمی را می سازد.

 

این تصور که کلاهک قارچ به سمت پایین و حول ساقه تاب می خورد نتیجه تفاوت در دمای مرکز کلاهک و لبه‌های بیرونی آن است. مرکز داغتر بوده و سریعتر صعود می کند ولی لبه های بیرونی به سمت ساقه مکیده می شوند.

 

به محض اینکه ابر انفجاری به نقطه معینی در اتمسفررسید، یعنی جایی که چگالی ابر گازی معادل چگالی هوای پیرامونی است، پراکنده شده و کلاهک هموارمی شود.

 

تمامی این فرایند با نظریه ناپایداری ریلای-تیلور قابل توجیه است. این ناپایداری در فیزیک به خوبی شناخته شده است واختلاط میان دو ماده متفاوت با چگالی های مختلف و شتابدار را توجیه می کند. در مورد یک بمب اتمی، شتاب وگازهای داغتر باعث ایجاد تفاوت در چگالی مواد می شوند، تفاوتی که در اثر انفجار پدید می آید.

 

همانطور که از تصویر فوق نیز پیداست انفجارات اتمی علاوه بر قارچ ترسناک خود، یک حلقه ابری به دور کلاهک قارچ نیز ایجاد می‌کنند. موج انفجار باعث تراکم گازها در جبهه موج می شود لیکن به دنبال آن یک فازمنفی می‌آید که نوعی خلا پس از عبور موج باقی می گذارد. این امر باعث کاهش دما می شود که به همراه افت پایین نقطه شبنم را نیز تنزل می دهد. در نتیجه آب موجود در هوا بسرعت میعان پیدا کرده و یک ابر موقتی ایجاد می‌شود. این ابر را به نام ابر ویلسون نیز می نامند که درآزمایشگاه موفق به ایجاد این پدیده شده است.

 

منبع:

http://www.todayifoundout.com/index.php/2013/11/nuclear-bombs-create-mushroom-cloud/

 

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 1 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 07:45 ب.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 0 نظر

سال نو مبارک

بر چهره گل نسیم نوروز خوش است



سال نومبارک


تاریخ ارسال: سه‌شنبه 1 فروردین‌ماه سال 1396 ساعت 07:40 ب.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 0 نظر

مسایل حل نشده دنیای فیزیک

در سال 1900 فیزیکدان بریتانیایی لرد کلوین چنین گفت: "اکنون در فیزیک هیچ چیز جدیدی برای کشف کردن وجود ندارد. تمام آنچه باقی مانده اندازه‌گیری دقیق است." در طی سه دهه، مکانیک کوانتوم و نظریه نسبیت اینشتاین، دانش فیزیک را متحول ساختند. امروزه هیچ فیزیکدانی جرات اظهار این مطلب را ندارد که دانش فیزیکی ما ازدنیای پیرامون حتی نزدیک به تکامل است. در تباین با این امر باید گفت که هر کشف جدیدی قفلی است بر یک جعبه از معماهایی بزرگتر و بزرگتر از ابهامات فیزیکی. در این مقاله برخی از بزرگترین رازهای دنیای فیزیک معرفی شده است.


انرژی تاریک چیست؟

با وجودی که گرانش تمایل به درون کشیدن اجرام و آهسته کردن سرعت دور شدن کهکشانها از یکدیگر دارد، دنیا با سرعتی فزاینده منبسط می شود. برای توضیح دلیل این پدیده ستاره شناسان یک عامل نادیدنی را پیشنهاد کرده اند که با گرانش مخالفت کرده و فضا-زمان را به بیرون گسترش می دهد. این عامل نامرئی انرژی تاریک نام دارد. در پذیرفتنی ترین مدل از انرژی تاریک، آن را یک ثابت کیهان شناسی فرض می کنند: یک خاصیت ذاتی خود فضا که فشاری منفی وارد کرده و فضا را گسترش می دهد. برپایه نرخ اندازه گیری شده برای گسترش فضا، دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که حدود 70 درصد جهان از انرژی تاریک تشکیل شده است. اما هیچکس نمی داند کجا باید به جستجوی آن برآییم.


ماده تاریک چیست؟

شواهد متقنی وجود دارد که حدود 84 درصد ماده موجود در دنیا هیچ نوری از خود ساتع نکرده یا جذب نمی کند. "ماده تاریک" قابل دیدن مستقیم نیست و هنوز به روشهای غیرمستقیم آشکارسازی نشده است. وجود ماده تاریک و خواص آن از آثار گرانشی وارد بر ماده مشهود، تشعشع و ساختار کیهان قابل اثبات است. دانشمندان بر این باورند که این ماده تاریک در مرزهای کهکشانها نقش غالب را دارد و شاید از ذرات چرجرمی با کنش ضعیف برهم (یا WIMP ها) تشکیل شده است. در سراسر کره زمین آشکارسازهای زیادی برای این ذرات نصب شده اند لیکن تاکنون نتیجه ای بدست نیامده است. یکی از تازه ترین مطالعات انجام شده چنین پیشنهاد نموده است که ماده تاریک ممکن است از جریانهای بلند ریزدانه در سراسر کیهان ناشی شود که از زمین مانند رشته های مو ساتع می شوند.


چرا یک پیکان زمان باید وجود داشته باشد؟

بواسطه خاصیتی کیهانی به نام آنتروپی، زمان همواره در حال پیش رفتن است. آنتروپی به بیان ساده به عنوان سطح بی نظمی تعریف می شود که همواره در حال افزایش است و به هیچ طریق نمی توان پس از ایجاد آنتروپی، سطح آن را کاهش داد. این حقیقت که آنتروپی در حال افزایش است موضوع مباحثات منطقی است: تعداد آرایش های نامنظم ذرات بیش از آرایش های منظم آنهاست. بنابراین هر زمان که اشیا تغییر می کنند، به بی نظمی دچار می شوند. اما در اینجا یک سوال بنیادی پیش می آید: چرا آنتروپی در گذشته آنقدر کم بوده است؟ به بیان دیگر، چرا کیهان در آغاز خود آنقدر منظم بوده یعنی زمانی که مقدار عظیمی انرژی در فضای کوچکی متراکم بوده است.


آیا جهان های موازی وجود دارند؟

داده های ستاره شناسی چنین القا می کنند که فضا-زمان بجای منحنی بودن می تواند مسطح باشد و در نتیجه تا ابد گسترش آن ادامه خواهد داشت. اگر چنین باشد، ناحیه ای که می توانیم ببینیم (که از آن به عنوان کیهان تعبیر می‌شود) تنها تکه ای در یک یک کیهان چندگانه بطور نامحدود بزرگ است. در عین حال، قوانین مکانیک کوانتوم چنین اجبار می‌کنند که در هر تکه از کیهان تنها تعداد محدودی از پیکربندی های ممکن ذرات می توانند وجود داشته باشند. بنابراین با فرض وجود تعدادی نامتناهی از تکه های کیهانی،  آرایش های ذرات مجبور به تکرار شدن در آنها هستند: یعنی تکه‌های کیهانی درست مانند آنچه ما در آن زندگی می‌کنیم (شامل فردی دقیقا مثل شما!) ممکن است وجود داشته باشند. گستره آنها از تکه‌های کیهانی است که تفاوت آنها فقط در موقعیت یک ذره است تا تکه هایی که کاملا با هم تفاوت دارند.


سرنوشت کیهان چیست؟

سرنوشت نهایی کیهان قویا به یک ضریب بامقداری در حال حاضر نامعلوم به نام ضریب گاما بستگی دارد. گاما میزانی از چگالی ماده و انرژی در سراسر کیهان است. اگر گاما بزرگتر از 1 باشد، فضا-زمان مانند سطح یک کره عظیم بسته خواهدبود. اگر هیچ انرژی تاریکی وجود نداشته باشد، چنین جهانی نهایتا از انبساط باز خواهد ایستاد و شروع به منقبض شدن می نماید بطوریکه در پایان به درون خود فروریخته و رمبش عظیم را موجب می شود. اگرکیهان بسته بوده و لیکن انرژی تاریک وجود داشته باشد، کیهان کروی شکل برای همیشه انبساط می یابد (مانند توپ در حال باد شدن).

از سوی دیگر اگر گاما کوچکتر از 1 باشد، هندسه فضا مانند سطح یک زین اسب باز است. در این حالت، سرنوشت نهایی یک انجماد عظیم به دنبال یک شکاف عظیم خواهد بود: ابتدا شتاب رو به بیرون کیهان باعث جدایی کهکشان ها و ستاره‌ها خواهد شد و تمامی ماده را منجمد و پراکنده باقی خواهد گذاشت. سپس شتاب گسترش جهان چنان قدرتمند خواهد شد که براثرات نیروهای نگهدارنده اتمها کنار یکدیگر غلبه کرده و همه چیز درکیهان به ذرات مجزا از هم خواهد گسیخت.

اگر مقدار گاما برابر 1 باشد، کیهان مسطح است و مانند یک صفحه نامتناهی در تمامی جهات گسترش خواهد یافت. اگر انرژی تاریکی وجود نداشته باشد، چنین جهان مسطحی برای همیشه انبساط می یابد لیکن شتاب این گسترش رو به کاهش دارد که نهایتا به توقف منجر می شود. اگر انرژی تاریک وجود داشته باشد، انبساط فزاینده جهان به از هم گسیختگی بزرگ نهایی منجر خواهد شد. صرفنظر از نحوه ریواد این سناریو، همچنانکه پاول ساتر در مقاله ای به تاریخ دسامبر 2015 بطورمشروح مورد بحث قرار داده است، کیهان در حال مرگ است.


منبع:

http://www.livescience.com/34052-unsolved-mysteries-physics.html


تاریخ ارسال: شنبه 28 اسفند‌ماه سال 1395 ساعت 10:25 ق.ظ | نویسنده: اصغر ناصری | چاپ مطلب 0 نظر
   1      2     3     4     5      ...      115   >> صفحات وبلاگ